Annette – Epiloog

Epiloog – Annette – Werk Mariska de Kok 2019/2020

Een epiloog (ook: nawoord, narede of naspel) is een tekst of muziekstuk dat aan het einde van een verhaal, toneel- of muziekstuk komt. Bij een verhaal en een toneelstuk wordt het vaak gebruikt om nadere uitleg te geven over de inhoud van het werk, of om te vertellen wat er nadien met de hoofdpersonen is gebeurd.

De stilte is oorverdovend

De hoofdpersoon, Annette is er niet meer. In ieder geval niet fysiek, wel in gedachte en in de vele mooie herinneringen. Ik denk nog steeds te weten hoe zij in elke situatie zou hebben gereageerd.

Annette een krachtige dame, uitbundig, enthousiast en vol vuur. Naast een liefdevolle vriendin waarop ik letterlijk kon bouwen, was zij een groot fan van mijn werk. Model zijn voor mijn tekeningen/schilderijen vond zij een grote eer. Bloedserieus zat zij als een Egyptische prinses, stil en ook zeer gemotiveerd.

Wanneer ik aan ander werk bezig was, stuurde ik wanneer ik dacht dat een schilderij klaar was, een foto naar haar voor kritiek. Juist het onbevangen oog kan belangrijke aandachtspunten signaleren. Zij was diep betrokken bij mijn werk. Een serieuze sparringpartner. En nu is het stil.

Haar uitbundige lach is nog wel zichtbaar op de foto met sterretjes in haar ogen. Het geluid is verdwenen. De stilte is oorverdovend.

Een ode aan jou.

Juist door haar ziekte en de vele behandelingen waardoor gaan werken geen optie meer was, kwam er meer tijd beschikbaar om model te zitten. Afleiding was het woord om door deze bizarre tijd te komen. Zij model, ik schilderen. Samenzijn in stilte. Juist doordat we elkaar tijdens die momenten niet in de ogen keken, konden we alles bespreken.

In mei 2019 ben ik begonnen met dit werk. Vele schetsen en diverse schilderijen opgezet. Juist omdat dit werk voor mij zo belangrijk is, bleef ik twijfelen welke opzet ik uit zou werken. Niks was goed genoeg.

Uiteindelijk toch gekozen voor deze in “Rembrandt stijl”. De, nog steeds zichtbare penseelstreken die ik destijds in aanwezigheid van Annette  op dit paneel heb gezet, was doorslaggevend. Tijdens die lijn, waren we nog samen.

3 november 2019

Drie november 2019 is Annette overleden. Tot haar verdriet had ik het werk nog niet af. Ik voelde me schuldig, maar kon echt niet anders. De bizarre realiteit waarin we zaten en het onvermijdelijke te moeten accepteren zorgde voor een totale stagnatie. Afgelopen maanden heb ik het afgerond aan de hand van foto’s.

Het bizarre rouwproces, onze geschiedenis (het hoofdstuk wat wij samen mochten vullen in het boek), het leven wat zij los moest laten (het papier dat zowat uit haar hand valt), haar horloge – het gevecht tegen de tijd. Onze gesprekken tijdens het schilderen, zijn voor mij voelbaar in het werk. Diep huilend heb ik geschilderd. Tegelijkertijd ook genoten, omdat ik meende te voelen wanneer mijn kritische muze vond dat het goed ging, maar ook waar ik nog beter zou kunnen.

Haar schaterlach en vereerd voelen wanneer ze zou weten dat ik het werk inzend voor het weekend van het Portret. Ondanks dat deze lieve dame er niet meer is, heb ik heel wat mooie, onvergetelijke momenten in de afgelopen maanden met haar mogen doorbrengen.

Maandag 6 juli kreeg ik een mail van de organisatie “De Nederlandse Portret Prijs”:

Gefeliciteerd met de selectie van je werk : Annette – Epiloog

Ja wel lieve dame we zijn geselecteerd. Yes! En huilen. Yes! voor de erkenning en huilen omdat ik het niet met je kan delen.

Stichting De Nederlandse Portretprijs heet ons van harte welkom bij het Weekend van het Portret van 18 tot en met 20 september 2020 in Loods 6 te Amsterdam.

close

Subscribe to my dairy.