Stoeien tussen de auto’s

De opdracht is duidelijk

De opdracht is duidelijk: een schilderij maken van een concert. Een stoel met daarop in grote letters ‘Gereserveerd’ stond pontificaal in het midden.. Sylvia had dit super geregeld. Doordat de muzikanten op stoelen zaten, werd ik eigenlijk ook gedwongen om laag te zitten om hun gezichten, emotie en beweging te kunnen volgen.

Stoeien tussen de auto’s

In mijn voorstudie had ik al gezien dat schilderen op deze plek geen optie is. De ruimte was te klein om te bewegen. Mijn verzekering niet hoog genoeg om het risico te lopen dat ik met mijn penseel één van de wagens zou raken. Dus plan B. Schetsen, notities maken en foto’s als hulpmiddel om deze ervaring vast te leggen op doek.

De potloden zijn geslepen.

Klokslag acht uur zat ik paraat. Een grote muziekbox als tafel voor mijn schetsboek. Potloden geslepen, bril om mijn nek. Gefocust om te vlammen. Klaar om me mee te laten voeren door geluid, beweging.

Aan het werk in het atelier

Bij de mededeling dat de try-out om 20:00 uur zou zijn, was ik ervanuit gegaan dat het concert zou beginnen. Ik was even de kunstroute vergeten. Oeps. Dus toch nog tijd voor koffie.

De muzikanten waren inmiddels al wel binnengekomen. Prettig voor mij, dan kon ik hen alvast in rust aanschouwen. Tien over negen, de bezoekers kwamen binnendruppelen. Het ging nu echt beginnen. De lichten uit, projectie aan en de muziek vulde de ruimte.

Stoeien tussen de auto’s

Tussen de violen, een bandoneon en een cello. De bespelers zijn in het zwart. Achter het publiek, de auto’s die normaal alle aandacht krijgen. Daarachter twee mannen die ‘De nieuwe wereld” op de garagedeuren projecteren.

Aangrijpend, ontroerend maar ook verwarrende beelden in samenspel met de muziek. Meeslepend. Na afloop mezelf afvragend wat ik nu allemaal heb gezien. Dit is duidelijk een voorstelling die niet in één keer is te vatten. Niet door mij in ieder geval.

Muziek is niet in woorden te vatten.

Hoe ga ik hier nu beschrijven wat er dan gebeurt ….. Alles had ik zorgvuldig neergezet, gecheckt, dubbel gecheckt. Extra potloden, zelfs een extra schetsboek. Ik was er klaar voor.

Eén ding was ik vergeten, het werd donker, echt donker. Mij was dit wel van tevoren verteld. Meestal wennen je ogen eraan en dan komt alles goed. Nu was dit anders.

Werk in uitvoering – Formaat 20×40 cm materiaal ecoline, acrylverf, potlood & aquarelpotloden

Juist doordat er geen licht was om mijn schetsboek en potlood goed te kunnen zien, werd de ervaring nog intenser. Ik moest vertrouwen op de connectie tussen mijn ogen en handen. Me overgeven aan het proces. Ontroerend en meeslepend. Niet in woorden te vatten.

En dan?!

‘s Nachts had ik knap last van mijn nek. Het zitten & werken op een stoel is voor mij geen goede combinatie. Dan toch maar in mij atelier aan de slag. Lastig, lastig om in stilte terwijl ik de muziek probeer te voelen en te herinneren de vertaling te maken naar het doek.

Werk in uitvoering

De eerste opzet staat. Nu eerst een nacht slapen om morgen te bekijken wat het effect is. Het plan is om zes aparte panelen te maken waar, naast herkenning, beweging & sfeer voelbaar is.

Het Kunstklank ensemble is alleen dit weekend op Calorama. Mijn werk zal iets meer tijd in beslag nemen. Het is in ieder geval te zien tijdens het kunstweekend d.d. 6, 7 & 8 augustus 2021. Kaartverkoop via tickets.kunstklank.nl

Het eindresultaat is binnenkort terug te vinden via deze link.

Het OPENINGSCONCERT DE NIEUWE WERELD wordt uitgevoerd door het KunstKlank ensemble: Inge JongermanI (viool), Anita Jongerman (viool), Martin de Ruiter (bandoneon), Eduard Ataev (altviool) en Xandra Rotteveel (cello)
Sopraan: Renée Brunt
Beeldregie: Paul Boereboom en Pim Veulings