Waarom mijn atelier openstellen voor publiek?

Regelmatig ontvang ik e-mails met verleidelijke aanbiedingen om mijn werk te publiceren in één of ander boek. Ook de meest unieke locaties om te exposeren komen mijn inbox binnen. Geweldig toch? Toch blijf ik me verbazen over het volgende:

“Men” (de organisator) vindt het normaal, zelfs natuurlijk, dat een kunstenaar bijdraagt in de kosten. In mijn beleving is dit eigenlijk vreemd.

Natuurlijk kan hun netwerk een toegevoegde waarde zijn. Verrassend genoeg wordt doorgaans ook van  de kunstenaar verlangd om zijn relaties uit te nodigen. Terwijl ik juist aan “nieuw” publiek mijn werk wil tonen. In de uitleg over kosten komt vaak als eerste argument de huur van de locatie. Daarna de personeelskosten …..

Het lijkt of men vergeet dat juist de kunstenaar diegene is die investeert. Denk daarbij aan tijd, materiaal, denkwerk, het creëren en natuurlijk ook de kosten van het atelier. In principe niks mis mee, dit is onderdeel van ons vak, maar om dan ook nog bij te dragen in de kosten voor het tonen van ons werk ….

Werk Mariska de Kok Acryl Plein Air, 2020 formaat schilderij 13×18 cm | 5.12″x 7.09″

Dit kan anders

Het lijkt veiliger om verkoop van je werk over te laten aan een galerie of te exposeren op een kunstevenement. Zoals gezegd ik heb mijn twijfels. Ja, er komt veel publiek, maar zijn dat de kopers? Of juist jij en ik, die genieten van mooie werken, om daarna zelf geïnspireerd aan de slag te gaan. Ik vraag me af of onze doelgroep (lees kopers van kunst) op dit soort evenementen afkomen. Natuurlijk zijn hierin uitzonderingen.

Hoe dan? Twee vliegen in 1 klap.

Mijn leidraad is: Wat zou ik leuk vinden? Ik hou van creëren, tegelijkertijd ook van het kopen van kunst. Ik vind het geweldig wanneer ik bij een collega in zijn domein mag treden. Dit voelt voor mij als een snoepwinkel. In een atelier van een ander gaan mijn ogen alle kanten op. Welke boeken lees hij/zij? Welke verf gebruikt die? Wat zijn de penselen? Kan ik geheimen ontdekken? Wat zijn de drijfveren?

Ik kan me zo voorstellen dat er meer mensen zijn die graag bij een kunstenaar in het atelier zouden willen kijken. Dus …… wat let ons?

Doe de deur open!

Het atelier openstellen voor publiek, dat geeft een geheel andere interactie. Het publiek wat je mag ontvangen is vaak onvoorspelbaar. Een voorbijganger die ziet dat de deur openstaat en altijd al nieuwsgierig was wat daar nu gebeurt. Of een toerist, op zoek naar vertier. Maar ook doelgerichte bezoekers die ergens hebben opgevangen dat het atelier tijdelijk open is voor publiek.

In deze “De nieuwe tijd”, waarin we zijn verzeild die meer afstand tussen mensen genereert,  wil ik oproepen tot een andere actie. Doe de deur open! Laat mensen binnen, eventueel een maximum i.v.m. de ruimte. Ga in gesprek. Mijn voorstel zou zijn om niet voor een enkele keer te kiezen, maar bijvoorbeeld een paar weken op rij op eenzelfde tijd. Laat mensen wennen aan het idee. De drempel is soms hoog.

Het gesprek

Luchtig, vragend en natuurlijk zijn er die mensen welke graag delen dat ook zij schilderen. Daarnaast geïnteresseerden die de achtergrond willen weten, waar is het geschilderd? Een kopje koffie is zo gezet, een heerlijke avond in wording. Vergeet niet “de stille toeschouwer”, zij zijn vaak diegene die daadwerkelijk met een werk de deur uitgaan.

Wat levert het je nu op om je atelier open te stellen?

Wederom kan ik alleen vanuit mezelf praten.  Geen extra kosten behalve in tijd. Persoonlijke aandacht aan de geïnteresseerde in je werk. Een goed gesprek. Nieuwe contacten, waardoor nieuwe mogelijkheden. Juist het persoonlijk contact wordt door bezoekers/klanten vaak gewaardeerd. En ja, zo nu en dan een verkoop.

Daarnaast zitten er in de voorbereiding wederom heel wat leermomenten: Hoe maak je de selectie van hetgeen je graag zou willen laten zien? Waarom wil je juist dat laten zien? Ga ik voor een thema of maak ik een salonexpositie? En in de wat stillere uren is er tijd voor reflectie – genieten van werk wat al langer geleden is gemaakt. Herinneringen aan dat moment laten zich weer even zien. Het gevoel omringt te zijn door vrienden.

Terugblik

Terugblik – 18 augustus was voorlopig de laatste van mijn serie “Open Huis”. Ik durf nu al toe te zeggen dat ik dit vaker ga doen. Mocht je zin hebben, je bent van harte welkom! Mocht je in de buurt zijn en zo maar eens binnen willen vallen, laat het me weten. De koffie is zo gezet.

Op de hoogte blijven van de open dagen? Schrijf je dan in/lees mee in mijn dagboek.